خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینستیک روز تحمل نکنم طاقتم اینستبر خنجر الماس نهادم ز تو پهلوآسوده دلا بین که ز تو راحتم اینستجایی که بود خاک به سد عزت سرمهبیقدر تر از خاک رهم، عزتم اینستبا خاک من آمیخته خونابهٔ حسرتزین آب سرشتند مرا ، طینتم اینستمیلم همه جاییست که خواری همه آنجاستبا خصلت ذاتی چه کنم فطرتم اینستوحشی نرود از در جانان به سد آزاردر اصل چنین آمدهام ، خصلتم اینست مهدی جهانی: بخواب دنیا